මංගල තැල්ල දමා
මනාලිය වී
පිටව යන්නට සැරසුන විට
පියාගේ දෙනෙතේ
කදුලු මකා දමනු නොහැකිව
හිත ගොළුව
නැකතට තම දිවිය අරඹන්නට
යන දුවණිය දෙස
බලා ආඩම්බර නෙත් හෙළන
පියාණෙනි
ඔබ සැමදා පැතූ දියණිය
මම වන්නෙමි
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
-
හදට හද ලං වූයේ නොදැනීම ප්රේමයේ මල් පිපෙන හද ගැබ දුන්නු ඔබ මා සිත සොරාගත් සොරදෙටුවාමයි විටෙක හිනැහී විටෙක අඩනා මා කෙරෙන් ඔබ වෙන්වූයේ නැත ගහ...
Eka lassanayi
ReplyDeleteHithata danuna
ReplyDeleteHamoma meema hithanawanm meeta wada thawath lassana wenna thibba me lokaya
ReplyDeleteAdrshamath
ReplyDeleteHoda
ReplyDeleteWakiyk
ReplyDeleteKalathmkai
ReplyDeleteKalathmakai
ReplyDeleteGammak
ReplyDeleteLassana wakiyak
ReplyDeleteGammak
ReplyDeleteLassana wakiyak
ReplyDeleteAdarshamath
ReplyDeleteSupiri
ReplyDeleteAdarshamath
ReplyDeleteLassanayi
ReplyDeleteNice
ReplyDelete